Natuurlijke portretbelichting zonder dure accessoires

Mijn meest recente blog mocht ik voor Zoom.nl schrijven. Hierin leg ik uit hoe je met natuurlijk licht mooie en creatieve portretten kan maken zonder dat je een vermogen aan apparatuur uit hoeft te geven.

Ik verwijs jullie graag door naar zoom!

Advertisements

Zon zonder zonst

In mijn vorige blog over wasbeerogen heb ik beloofd om iets te vertellen over het herkennen van een handige fotolocatie in zonnig weer. Aan de hand van een klein rondje door Den Bosch zal ik proberen om jullie enkele handvatten te geven.

Ik ben er vanuit gegaan dat je niet beschikt over een reflector of een flitser en dat je alleen met je point & shoot, je telefoon, of een spiegelreflex op pad bent gegaan. Ik heb een 24-70 mm lens gebruikt om makkelijk te kunnen wisselen tussen het overzicht en een close-up. Dit is geen ideale lens voor een portret, maar daar moeten we even mee leren leven.

Zoals altijd beginnen we (ik en mijn mannenhoofd) op de parkeerplaats achter. Aan de schaduwen valt te zien dat de zon nog niet helemaal recht boven ons hoofd staat, maar de belichting op het gezicht is niet prachtig. Daarbij kan mijn mannenhoofd zijn ogen altijd wijd open houden, maar zijn mensen hier minder goed in wanneer ze tegen de zon in kijken.

Fotograferen-in-zon-fotograaf-den-bosch-karin-wijma-1

De schaduwen op het gezicht zijn hard en de ogen donker. Dit is niet waar we naar op zoek zijn.

Een eerste aanpassing die we zouden kunnen doen is om ons model met zijn rug naar de zon te zetten. Zoals ik eerder al eens uitgelegd heb, zorgt dit ervoor dat het licht wat egaler op het gezicht valt. Echter omdat de zon zo ontzettend sterk is, ontstaat er een groot verschil in de belichting van het gezicht en de belichting van bijvoorbeeld het haar. We zullen dus op één of andere manier extra licht in het gezicht moeten brengen. De deur naast de autopoort kan ons daar prima mee helpen.

Fotograferen-in-zon-deur-als-reflector-karin-wijma-2

De deur rechts van de autopoort kan prima dienen als reflector. Hiermee kunnen we de huidskleuren ophalen en de lichtheid van het gezicht in de buurt brengen van de lichtheid van het haar.

Er zijn verschillende redenen denkbaar waarom je geen zon in de rug zou willen hebben. Een andere oplossing die voor de hand ligt is om onder een afdakje te gaan staan en om daarmee de directe zon te vermijden. Zetten we het model in de autopoort dan komt het licht slechts nog recht van voren en via de stenen op de grond die het licht omhoog reflecteren.

Fotograferen-in-zon-schaduw-afdak-den-bosch-karin-wijma-3

Als we onder een afdakje gaan staan dan vermijden we licht dat recht van boven komt. Het verschil is duidelijk zichtbaar in het haar. Maar ook de ogen zijn ten opzichte van de rest van het gezicht mooi licht.

Het is natuurlijk ook mogelijk om je onderwerp in open schaduw te zetten. In dit geval is het wel zo dat de hoofdrichting van het licht van boven naar beneden is. Daarom zullen de ogen nog wat donkerder zijn. Je kan echter spelen met de afstand die je neemt van het stuk grond waar de zon nog wel op schijnt. Als je dichtbij de lichtrand gaat staan dan zal er wel wat licht omhoog reflecteren. Neem je meer afstand dan worden de contrasten steeds sterker.

Fotograferen-in-open-schaduw-fotograaf-den-bosch-karin-wijma-4

De richting van het licht in open schaduw (zonder dak) is van boven naar beneden. Hierdoor worden de ogen wat donkerder.

Dat klinkt natuurlijk hartstikke mooi, zo’n reflectief oppervlak, maar zo’n ding kan je vriend of je vijand zijn. Je moet namelijk ontzettend oppassen met kleurbesmetting. Het gereflecteerde licht neemt altijd de kleur aan van het oppervlak. En niet alle kleuren staan mensen even goed.

Fotograferen-kleurbesmetting-den-bosch-karin-wijma

Kijk goed uit waar je iemand neerzet. Kleuren als blauw en groen zorgen ervoor dat mensen ziek lijken.

Nu is het natuurlijk leuk om eens een rondje te lopen en een paar voorbeelden te gaan bekijken. Allereerst de overkant van de straat. Hier staan een paar lichtgekleurde huizen waar de zon vol op staat. Eentje heeft een beetje een gelige tint, maar dat brengt wat extra warmte.

Fotograferen-balanceren-zon-reflector-karin-wijma-7

Lichte huizen helpen om een betere balans tussen direct zonlicht en het licht op het gezicht te krijgen.

Even verderop is een tunneltje gebouwd waar auto’s doorheen kunnen. Als je zelf om je onderwerp heen draait, of je model draait zijn eigen hoofd om, dan kan je al aardig spelen met lichtpatronen.

Fotograferen-spelen-licht-fotografie-den-bosch-karin-wijma

Een autopoort geeft de mogelijkheid om met licht te experimenteren

Ook geparkeerde auto’s kunnen uitkomst bieden.

Fotografie-in-zon-fotograaf-auto-reflecteert

Je trekt wel veel bekijks, maar ook een auto werkt prima.

Wanneer ik terug wil keren naar huis, zie ik een straat met open schaduw aan één kant en een reflecterend huis aan de overkant. Ter vergelijking heb ik ook even een foto genomen in een straatje met open schaduw en een niet reflecterende muur. Wat een verschil.

Fotograferen-steegje-fotograaf-den-bosch-karin-wijma-9

In het smalle straatje komt het licht alleen van boven naar beneden. Meteen zijn de ogen weer donker.

De mogelijkheden lijken eindeloos. Maar let wel op een paar stappen naar links of rechts en alles is anders.

Fotograferen-kleine-verschillen-fotograaf-den-bosch-karin-wijma

Kleine veranderingen maken het verschil.

Ik loop nog even door de Orthenstraat en zie alleen maar kansen. Ik ben benieuwd wat ik aan de schaduwzijde aan zal treffen als achtergrond.

Fotograferen-kansen-fotograaf-den-bosch-karin-wijma-11

Neutrale reflecterende oppervlakken. Wat kan ik daarmee belichten?

Na een paar laatste foto’s in de Orthenstraat loop ik naar huis om dit blog te schrijven. Hopelijk geeft het jullie enig inzicht in fotograferen met zonnig weer. Ga je nou een optocht fotograferen of iets anders. Kijk dan eens of je strategisch kan gaan staan.

Fotograferen-zonnig-fotograaf-den-bosch-karin-wijma

De Orthenstraat met aan het einde de bioscoop. Op de vorige afbeelding valt te zien dat de overkant van de straat gevuld is met reflecterende huizen.

Wasbeerogen

In de wereld van de fotografie wordt met grote regelmaat gezegd dat fotograferen om 12 uur ‘s middags een crime is. Ik zal dit niet ontkennen, maar als je begrijpt waar het probleem ligt, dan is het ook makkelijker om oplossingen te bedenken. Daarom wil ik ditmaal ingaan op het probleem dat het middaguur vormt voor het fotograferen van mensen (van dichtbij).

De hoogte van de zon varieert gedurende de dag. Om 12 uur ‘s middags bereikt de zon zijn hoogste punt. Op zichzelf niet problematisch, maar mensen worden er niet knapper van. Met name hun ogen hebben zwaar te lijden onder de hoge positie van de zon.

wasbeerogen-fotograferen-fel-zonlicht

(Simulatie) Diepe schaduwen in de oogkassen zorgen voor een onaantrekkelijk beeld.

De ogen liggen iets dieper in het gezicht dan bijvoorbeeld de wenkbrauwen en het voorhoofd. Doordat de zon recht van boven naar beneden schijnt, ontstaat er een schaduw in de ogen. In het Engels staat dit bekend als raccoon eyes, ofwel wasbeerogen. Klik maar eens op de link om een paar duidelijke voorbeelden te bekijken.

De zon is een puntbron en geeft hierdoor hele harde (duidelijk omlijnde) schaduwen. Vanwege de kracht die de zon op een heldere dag om 12 uur heeft, ontstaat er ook nog eens een groot contrast tussen licht en donker. Het voorhoofd is erg licht en de ogen zijn erg donker. Dit maakt de schaduw nog ongemakkelijker om naar te kijken. Bovendien heeft een camera vanwege zijn beperkte dynamische bereik moeite om tegelijk details in het lichtste en het donkerste deel van de foto vast te leggen.

De oplossing alstublieft

Eerst het volgende. Is de persoon die je fotografeert je niet dierbaar of het moment dat je fotografeert niet memorabel en beschik je niet niet over een oplossing? Sla dan de foto gewoon over. Enthousiaste fotografen vergeten wel eens dat niet iedere foto gemaakt hoeft te worden.

Toch doen? Dan moeten we zorgen dat de ogen een stuk lichter worden. Dit kan op meerdere manieren.

  • Wanneer je niet beschikt over hulpstukken. Vraag dan of iemand zijn hoofd naar boven wil richten en van het zonnetje wil genieten of richt je op mensen die dit uit vrije wil aan het doen zijn. Let wel, ogen open houden is geen goed idee. HeinKlein
  • Gebruik de flitser in/op je camera om de schaduwen lichter te maken. Dit werkt alleen wanneer je niet te ver van je onderwerp staat. De flitser in/op je camera heeft een beperkte kracht. Vooral ten opzichte van de volle zon, dus er zit een limiet aan wat hij kan belichten. Bijkomend voordeel is dat er een levendig lichtpuntje te zien zal zijn in de ogen van je onderwerp.
wasbeerogen-fotograferen-fel-zonlicht

Zonder invulflits

Met invulflits kunnen we de ogen weer zien. We kunnne echter nog steeds zien waar de schaduwlijnen lopen.

Met invulflits kunnen we de ogen weer zien. We kunnen echter ook nog steeds zien waar de harde schaduwlijnen lopen.

Hier geeft de flitser zodanig veel output dat het de voornaamste bron van licht is.

Hier geeft de flitser zodanig veel output dat het de voornaamste bron van licht is. De harde schaduwlijnen zijn niet langer zichtbaar.

  • Je zou ook een reflector kunnen gebruiken om de schaduwen lichter te maken. Deze is echter vaak niet zo krachtig als een flitser. Bovendien kan het ongemakkelijk zijn voor de geportretteerde om in de reflectie van de zon te kijken, waardoor hij/zij gaat knijpen met de ogen. Dit is dezelfde reden waarom je mensen nooit fotografeert met de zon in de rug van de fotograaf.
  • Staat de zon niet helemaal kaarsrecht boven je onderwerp, zorg dan dat je onderwerp zoveel mogelijk met zijn rug naar de zon staat. Het hele gezicht komt in de schaduw. Dit zorgt ervoor dat het gezicht een stuk gelijkmatiger belicht wordt dan wanneer het direct door de volle zon belicht wordt. Op deze manier wordt het gemakkelijker om het licht op het gezicht zelf te vormen met een reflector of flitser.
Het gezicht in schaduw. Zwaar onderbelicht, maar wel met een egaal lichtpatroon.

Het gezicht in schaduw. Zwaar onderbelicht, maar wel met een egaal lichtpatroon.

fotograferen-fel-zonlicht-tegenlicht-overbelicht

Als we dezelfde foto overbelichten (om een normaal belichte huid te krijgen) dan zien we dat het haar overbelicht raakt. We zien ook dat er geen harde schaduwen in het gezicht vallen.

fotograferen-fel-zonlicht-tegenlicht-met-flitser

Belichten we weer normaal en voegen we een flitser toe aan de voorkant, dan kunnen we met groot gemak een prettig ogend lichtpatroon op het gezicht maken. Veel makkelijker dan toen er nog harde schaduwlijnen te zien waren in het gezicht.

  • Staat de zon wel kaarsrecht boven het onderwerp, vraag dan of je model een beetje naar beneden kan kijken zodat het hele gezicht in schaduw valt.
  • Tot slot kan je overwegen om een model in actie te fotograferen. Het felle middaglicht vereist hele korte sluitertijden. Deze lenen zich uitstekend om actie te bevriezen. Tijdens de actie kan het onderwerp mogelijk zodanig bewegen dat het licht niet storend is. Actie vereist namelijk geen glimlach of blik in de camera.
  • Er zijn meer uitgebreide oplossingen met zonneschermen en/of sterke accuflitsers te bedenken, maar die zijn voor de gewone man niet haalbaar, dus die sla ik even over.

Als je model mee wil lopen dan zijn er ook om 12 uur ‘s middags plekken te vinden waar het licht mooi is. Je zou zelf ook op een dergelijke plek kunnen blijven hangen, totdat er een mogelijk portretonderwerp passeert. In mijn volgende blog zal ik iets vertellen over hoe je deze plekken kan identificeren.

Een donkere kleur

Onlangs werd ik gebeld voor een LinkedIn portret. Niets bijzonders, maar aan het einde van het gesprek werd er melding gemaakt van een donkere huidskleur. Mijn antwoord: “Geen probleem”.

Om zeker te weten dat ik geen dingen over het hoofd zag, zocht ik nog even op Google. Tot mijn verbazing vond ik weinig relevante informatie en was ik aangewezen op logica. Heel irritant.

Gezien het hoge percentage van de wereldbevolking dat een paar tinten donkerder is dan ik, leek het me een verstandige zaak om de fotografische verlichting in Nederland enigszins op gang te helpen. Daarom deel ik mijn bevindingen (op basis van mijn persoonlijke logica, dus niets definitiefs ;)).

De eerste vraag is natuurlijk wat de verschillen en wat de overeenkomsten tussen een lichte en een donkere huid zijn. Ik kom op één verschil en twee overeenkomsten. Lekker overzichtelijk.

  • Iedere huid heeft een structuur (rimpels, pukkels, poriën)
  • Iedere huid heeft talgproductie, waardoor hij in meer of mindere mate glimt
  • Een donkere huid absorbeert meer licht dan een lichte huid en wordt hierdoor als donker waargenomen.

“Verbazingwekkend, wat een ontdekking” hoor ik u al denken. Maar toch kunnen we met deze informatie al een beetje doorredeneren.

Hoog, midden, Laag

Wanneer we een portret maken, dan beslaan de kleuren in de foto ruwweg drie regio’s:

  1. De hooglichten; (bijna) puur wit
  2. De midtonen; deze vertellen de kijker wat de huidskleur is
  3. De schaduwen; deze kunnen (bijna) puur zwart zijn

Hieronder vind je twee willekeurige kleurenschema’s die je tegen kan komen bij een lichte en bij een donkere huid. Je ziet het hooglicht, een midtoon en de schaduw.

Kleurschema van een lichte huid

Kleurschema van een donkere huid (met een vullicht dus de schaduw is nog aan de lichte kant)

Iets dat direct opvalt is dat er bij de lichte huid een groot verschil is tussen de midtoon en de schaduw. Het verschil in lichtheid tussen het wit en roze is niet bepaald opvallend.

Bij de donkere huid is dit juist andersom. Er is minder verschil tussen de midtoon en de schaduw en het contrast met het hooglicht is juist groot. Hiermee houd je natuurlijk ook rekening bij de kledingkeuze (Een wit overhemd is onnodig moeilijk)

Een ander verschil is de hoeveelheid geel/bruin in de midtonen van de huid. De lichte huid heeft een rodere tint, waar de donkere huid meer op geel gebaseerd lijkt te zijn.

Keuze

Diepe schaduwen en duidelijke hooglichten kunnen natuurlijk een artistieke keuze zijn, maar dan moet je wel weten hoe je een dergelijke keuze maakt.

We weten allemaal dat we een schaduw minder donker kunnen maken, door er wat extra licht op te schijnen. Voor de donkere huidskleur kan dit zelfs met een goud/zilver reflector. (deze kleurt lichte huidskleuren slechts geel, hou het dan bij zilver en wit)

De donkere huidskleur heeft meer meer licht nodig om op de foto te verschijnen dan een lichte kleur. Een kwestie van instellingen.

Hierop zal ik niet focussen. Het is juist de vraag hoe je een hooglicht controleert, want dit is toch de voornaamste uitdaging van een portret van een donkere huid.

Het toeval wil dat het echte hooglicht eigenlijk een directe reflectie is van de lichtbron en dat deze afhangt van een drietal zaken.

  • de glimmendheid of glans van het onderwerp; een spiegel zal duidelijk een lamp reflecteren, maar een wollen deken veel minder. Een (vette) huid reflecteert heel aardig ;).
  • Het formaat van de bron; Een reflectie van de zon is veel scherper en helderder dan de reflectie van een bewolkte lucht. Ook wanneer we compenseren voor de intensiteit. Kijk maar eens naar schitteringen op het water (zelfs in het maanlicht).
  • De hoek waaronder het licht binnen komt; Vanuit sommige hoeken, kan je de zon niet zien in de spiegel…
Nu de praktijk

Wat betekent het controleren van hooglichten nou in de praktijk voor het fotograferen van een donkere huid?

  1. Voor minder heftige, meer gecontroleerde hooglichten gebruiken we een softbox in plaats van een kale flitser. Dit helpt meteen om de structuur van de huid te verzachten.
  2. Accentlichten (bijvoorbeeld een kick light) zetten we op een zo laag mogelijk vermogen, omdat ze snel overdreven witte hooglichten geven t.o.v. de huidskleur en schaduwen.
  3. Indien mogelijk plaatsen we het licht onder een hoek.
  4. We kiezen een telelens, zodat we met behulp van onze kijkhoek de reflectie van de lichtbron zoveel mogelijk buiten kunnen sluiten.
  5. Tot slot kan er gebruik gemaakt worden van make-up die de huid een stuk matter maakt.

Voor hele heftige hooglichten volg je uiteraard exact het omgekeerde advies.

Heb jij meer tips?

Ik ben erg benieuwd wat de ervaringen en oplossingen van andere fotografen zijn. Zet het gerust hieronder bij de reacties.

Er zijn natuurlijk legio uitdagingen over. Bijvoorbeeld wanneer we een donkere huid op een zonnige dag in een lichte omgeving willen fotograferen of wanneer we een gezamenlijk portret van een lichtgekleurde en een donkergekleurde persoon willen maken. Misschien in een volgend blog…

Hartelijk gegroet!

Karin

Pecha Kucha in de Muzerije – 20 oktober 2015 – 19:30 uur

Vandaag blog ik gewoon eens wat prietpraat. Dat is namelijk de Nederlandse vertaling van het Japanse Pecha Kucha.

In het kader van het cultuurbosch platform worden de zogenaamde Cultuurbosch Cafés georganiseerd. Hier kunnen cultuurverenigingen elkaar ontmoeten, inspireren en verbinding zoeken.

Sprekers zullen deze avond in Pecha Kucha stijl hun verhaal doen. Dit betekent dat ze 20 dia’s in 20 seconden per dia zullen bespreken.

Er komen sopranen, danseressen, theatermakers en wetenschappers en ook een Bossche fotografe ;).

Komt dat zien!

20-10-2015 / 19:30 / Muzerije Den Bosch / Toegang Gratis!

Poseren voor dames

Olá beste lezers,

Hoewel sommige mensen niet van geposeerde foto’s houden, kan een pose een wereld van verschil maken voor het eindresultaat. Een pose hoeft geenszins het einde van de spontaniteit te betekenen.

Om mijn geheugen te sparen, werk ik liever volgens begrip en principes dan dat ik probeer om 500 poses te onthouden. Vandaag zal ik bespreken hoe je slanker en met een zandloperfiguur op de foto kan komen. Of dit wenselijk is, laat ik over aan de voorkeuren van de lezer :).

Daar gaat ie dan!

Poseren-staan-fotograaf-den-bosch

Pose 1

  • Dit mag eigenlijk geen pose heten. Ik sta met mijn gewicht op beide voeten en mijn handen langs mijn zij. Er is geen curve te zien
  • Er is geen open ruimte tussen mijn armen en mijn taille, waardoor ik visueel één breed blok wordt.

Pose 2

  • Ik sta nog steeds met het gewicht op twee benen, de lijn van mijn lijf loopt recht van onder naar boven
  • Er is open ruimte tussen mijn middel en mijn armen, hierdoor lijkt mijn lijf slanker
  • Mijn handen leggen de nadruk op het breedste deel van mijn lijf

Pose 3

  • Ten opzichte van pose 2 is alleen het gewicht verschoven naar één been. Hierdoor wordt de rechte lijn van onder naar boven doorbroken en lijk ik meer curves te hebben.
  • Mijn handen leggen nog steeds de nadruk op het breedste deel van mijn heupen

Pose 4

  • Hier heb ik mijn been een stapje naar achteren bewogen en het gewicht op het achterste been gezet. Mijn lijf komt hierdoor iets schuin naar de camera en mijn derrière beweegt wat naar achteren. Hierdoor wordt hij visueel kleiner.
  • Mijn bovenlijf heb ik iets naar voren gebogen, waardoor mijn hoofd en borstpartij juist wat groter worden ten opzichte van de heupen.
  • De handen benadrukken nog steeds mijn breedste punt, maar dit punt is visueel wel minder breed geworden door de draaiing.

Pose 5

  • Door de handen in de taille te plaatsen benadruk ik het smalste punt, namelijk de taille. Om de taille visueel smaller te maken, kan je de vingers van beide handen wat dichter bij elkaar proberen te brengen door je handen nog iets verder naar voren te draaien. De duimen bevinden zich dan niet meer achter de rug, maar ongeveer in je zij. Druk de duimen hierbij niet heel hard in de huid, want dat creëert onaantrekkelijke deuken.
  • Er is een duidelijk zichtbare curve in mijn lijf te zien.
  • Er is open ruimte tussen mijn armen en mijn bovenlijf.
  • Mijn bovenlijf is nog steeds naar voren gebogen en mijn gewicht rust op mijn achterste been.

Gelijksoortige principes kunnen ook toegepast worden wanneer je zit.

Poseren-zitten-fotograaf-den-bosch

In het ergste geval ga je rechtop zitten of zelfs achterover hangen. Wat het dichtst bij je camera is, is het grootst, dus dit resulteert in brede heupen en een klein hoofd.

Meestal zijn we meer geïnteresseerd in iemands ogen. Deze kunnen we benadrukken door het hoofd dichter bij de camera te brengen. We kunnen bijvoorbeeld op een knie leunen.

Bijkomend voordeel is dat je niet hoeft te sporten om een slanker voorkomen te krijgen, want de heupen zijn nu ten opzichte van het hoofd en de schouders een stuk kleiner geworden.

Doordat beide armen (ellebogen) naar het midden gericht zijn, creëren we een faux zandloperfiguur dat prettig oogt. Tot slot ontstaat er een lichte vlek op mijn knie die ik daar lekker laat zitten!

P.S. Denk altijd aan je postuur! Hangen is nooit mooi.

Cinemagraphs in photoshop

Nu facebook ondertussen experimenteert met bewegende profielfoto’s denk ik dat de cinemagraph een grotere rol zal gaan spelen in ons dagelijks leven. Vandaar deze instructie.

Het wordt een technisch stappenplan, dus het is niet geschikt voor de gezellige lezer. Voorts gebruik ik een Engelstalige versie van photoshop, maar ik hoop dat de screenshots in combinatie met boerenverstand problemen kunnen verhelpen voor gebruikers van de Nederlandstalige versie.

Ik ga er wel vanuit dat de lezer enige kennis heeft van standaardbewerkingen, lagen en het gebruik van maskers.

Also…

Wat is een cinemagraph? Ik zou zeggen een kruising tussen een foto en een video. Zoals hieronder:

Cinemagraph Hybride foto

Cinemagraph Hybride foto

Het eerste dat je te doen staat om een cinemagraph te maken is het maken van een filmpje.

Let hierbij op de volgende zaken:

  • Zorg dat de beweging makkelijk af te zonderen valt van de rest van de foto. Bovenstaande foto was bijvoorbeeld erg moeilijk, omdat mijn hoofd met het ademhalen toch een beetje heen en weer bewoog. Hierdoor kwam ik in moeilijkheden met een bewegende kaaklijn.
  • Zorg dat er meerdere bewegende elementen zijn, waarvan het ene deel stilstaat en het andere beweegt. Een grasveld met 1 bewegende koe is hetzelfde als een video van een koe in het stilstaande gras. een grasveld met 1 koe die beweegt en een ander die een foto is geworden, is een cinemagraph.
  • Gebruik een statief of zet je camera op een stevige ondergrond.

Nu het filmpje klaar is, zijn we klaar om het te openen in photoshop. Dit doe je gewoon via file>open

Untitled-1

Untitled-2

Nu je de video geopend hebt, verschijnt automatisch de timeline functie in photoshop. Deze timeline kan je ook vinden via het menu Window>Timeline

Untitled-3

Untitled-4

Met de cursor kunnen we momenten in de video selecteren en we kunnen ook afspelen. Waarschijnlijk is niet je hele video relevant voor de cinemagraph, dus we gaan eerst de ongewenste delen afknippen.

Dit doen we door

  1. de video te selecteren
  2. de timer (dat blauwe ding met een rood streepje) op het gewenste begin te zetten
  3. op het schaaricoon te klikken

Het ongewenste deel kan je met de muis selecteren en via de “del” knop verwijderen. Herhaal deze procedure voor het afknippen van ongewenste stukken aan het eind van de video. Zorg ervoor dat je video niet te lang is, anders dan wordt je .gif te groot.

Untitled-5

Van het overgebleven stuk film kan de snelheid en het geluid bewerkt worden door rechts boven in de hoek te klikken van het videoblokje. Dan verschijnt het volgende menu’tje. Het kan prettig zijn om het geluid te “muten”

Untitled-14

We kunnen in het overgebleven stuk video gaan kijken welk frame we leuk en handig vinden om vast te zetten. Wanneer je een beeld ziet dat je leuk vindt, dan zet je het vast (via pauze of door de timer er naartoe te slepen).

We gaan het beeld kopiëren in een nieuwe laag.

  • We klikken CTRL+A om alles te selecteren
  • dan klikken we CTRL+SHIFT+C om het beeld te kopiëren.
  • Met CTRL+V kunnen we vervolgens het beeld plakken.

Untitled-6

Het nieuwe beeld zal te zien zijn in het lagenpaneel, maar staat nog wel in dezelfde video group.

We willen het stilstaande beeld boven de video leggen dus we hebben een tweede video group nodig. Klik hiertoe in het icoontje rechtsboven in de header van video group 1.

Untitled-7

Daarna slepen we de laag met het stilstaande beeld naar video group 2. Zo leggen we als het ware een stilstaande foto over een video heen.

Untitled-9

Daar waar we beweging willen toestaan poetsen we het stilstaande beeld weg met behulp van een masker. Controleer het hele filmpje om te kijken of er geen gekke dingen gebeuren.

Untitled-8

We kunnen onze gewone bewerkingen uitvoeren op deze lagen, dus zwartwit / contrast / verzadiging en al dat soort dingen kunnen aangepast worden.

Op het bewegende beeld kunnen we natuurlijk niet klonen enzo, maar op het stilstaande deel kan het prima.

Untitled-10

Tot nu toe heb ik het onderstaande, prachtige resultaat weten te bereiken. Kort samengevat hebben we de volgende stappen doorlopen:

  1. We kozen een begin en eindpunt van de cinemagraph
  2. We hebben één beeld geselecteerd om stil te zetten
  3. Dit beeld hebben we over de video gelegd
  4. We hebben het beeld onzichtbaar gemaakt waar we beweging toe willen staan.
Cinemagraph-Halffabricaat-tutorial-fotograaf-denBosch

We hebben een begin, maar de overgang is nog schokkerig

Hoewel dit best een geinig geheel is, kunnen we zien dat de overgang duidelijk schokkerig is. Daarom moeten we nog één truc toepassen. Namelijk het filmpje kopiëren en achterstevoren achter het bestaande filmpje te plakken. Zo zal een vloeiende overgang ontstaan.

We moeten helaas nog een paar kunstgrepen uithalen. Allereerst moeten we het filmpje opslaan als een .mp4 bestand.

Rechtsboven in het timeline window kan je een klein lijsticoontje vinden. Als je hier op klikt komt er een menu naar voren, waarbij je voor “render video” kan kiezen. Vervolgens kan je het bestand opslaan, waarbij je in ieder geval het H.264 format kiest.

Untitled-16 Untitled-17

We sluiten het photoshop bestand waar we mee bezig waren af (wel opslaan). Hier hoeven we niet meer mee te werken.

Vervolgens inporteren we het mp4 bestand weer in photoshop. Maar ditmaal als losse frames. Dit is nodig om het filmpje achterstevoren af te kunnen spelen.

Importeer via file>import>video frames to layers

kies “from beginning to end”

en vink “make frame animations” aan

Untitled-18Untitled-19

Alle losse frames van je video verschijnen nu in je timeline en in je lagenpaneel.

Nu gaan we kopiëren, plakken en omkeren.

  1. Selecteer alle frames door eerst op frame 1 te klikken en dan op het laatste frame in de timeline terwijl je SHIFT ingedrukt houdt.
  2. Klik rechts boven in de timeline window op het lijst-icoontje. Er verschijnt een menu.
  3. Kies Copy Frames
  4. Klik nogmaals op hetzelfde icoontje. Kies nu Paste Frames
  5. Kies “Paste After Selection”
  6. Nu is het belangrijk om de frames niet te deselecteren, dus houdt ze geselecteerd en klik weer op hetzelfde icoontje.
  7. Kies nu voor de optie “Reverse Frames”

Untitled-20

Untitled-21 Untitled-22 Untitled-23 Untitled-24

Het filmpje is nu achterstevoren aan zichzelf vastgeplakt. Hierdoor zitten er geen schokkerige overgangen meer in. Hij is klaar! En ik ben lichtelijk idioot 😉

Cinemagraph-finished-tutorial-fotograaf-denBosch

Oh ja, bijna vergeten. We moeten hem nog opslaan als .gif bestand.

Om dit voor mekaar te krijgen klikken we op File>Export>Save for web of in eerdere versies van photoshop file>Save for web.

In de dialoog kies je voor het bestandstype GIF met looping options:”forever” en vervolgens klik je op save.

Untitled-15

SaveAsGif

De Headshot Hack

Ken je de Headshot Hack al? 2 stapjes naar links, draaien en klap in je handen…nee, maar serieus…

Ik hou van mooie belichting, maar het gedoe van het opzetten van een studiobelichting is niet altijd even efficiënt. Vandaar de headshot hack.

We kennen allemaal het portret op een witte achtergrond. Meestal wordt dit portret gemaakt in de studio, maar met een beetje creativiteit kan je binnen een minuut soortgelijke resultaten realiseren op iedere locatie met een raam. Mits je een lichtsterke lens gebruikt…

In dit voorbeeld heb ik het raam in de woonkamer gebruikt. Wanneer je dit automatisch laat belichten door je camera dan ziet het eruit als Figuur 1.

uitzicht-fotograaf-den-bosch

Figuur 1 Het raam in mijn woonkamer zoals mijn camera het automatisch belicht.

Eigenlijk wil ik dit raam dienst laten doen als een puur witte achtergrond voor een portret. Ik heb hiervoor twee keuzes. Ik kan de automaat zodanig instellen dat hij meerdere stops overbelicht of ik kan Manueel voor een overbelichte foto kiezen.

In beide gevallen komt het er op neer dat we proberen om het raam lichter te maken door op volgorde de volgende stappen te ondernemen:

  • een groot diafragma te kiezen (zorg dat wel het hele gezicht scherp is.)
  • een zo lang mogelijke sluitertijd te kiezen (net geen bewegingsonscherpte)
  • De iso-waarde omhoog brengen (zo ver als nodig als aan bovenstaande voorwaarden is voldaan)

Als ik mijn model erbij haal en de instellingen aanpas, dan kan ik zelfs op een regenachtige dag tot het resultaat in Figuur 2 komen. Stukjes die niet helemaal wit zijn, kunnen in de nabewerking heel gemakkelijk wit gemaakt worden.

Overbelicht-fotograaf-den-bosch

Figuur 2 De instellingen van de camera zijn zodanig aangepast dat het raam wit lijkt. Het gezicht van het model is nog wel aan de donkere kant

Het probleem met Figuur 2 is dat het model nog een iets te donkere, grauwe huidskleur heeft. Voor dit probleem heb ik 2 oplossingen die geen (directe) netstroom vereisen.

Oplossing 1: De reflector

Ik heb een kleine (60 cm) zilverreflector heel dicht (voor de kijker links) op het model gezet. Net buiten beeld, zodat ik zoveel mogelijk licht op het gezicht van het model kon krijgen. Dit werkt hetzelfde als wanneer je met je horloge een lichtvlek op de muur projecteert of in iemands oog als je een pestkop bent ;). Het midden van de reflector bevindt zich iets boven ooghoogte.

Figuur 3 Een reflector brengt meer licht in het gezicht. De reflector moet wel erg dichtbij gehouden worden en je bent afhankelijk van de hoeveelheid licht die je kan vangen.

Figuur 3 Een reflector brengt meer licht in het gezicht. De reflector moet wel erg dichtbij gehouden worden en je bent afhankelijk van de hoeveelheid licht die je kan vangen.

Het grote voordeel van een reflector is dat je qua belichting meteen ziet waar je mee bezig bent. Als je nog geen reflector hebt, dan kan je ook eens proberen te spelen met aluminiumfolie, of desnoods met een wit laken of een handdoek.

Oplossing 2: De flitser

De flitser heb ik op een witte muur aan mijn linker kant gericht. Hierdoor komt er een zacht licht op het gezicht vanaf de muur. De instelling van de flitser heb ik op automatisch (TTL) gezet, maar het mooiste resultaat kreeg ik wanneer ik deze op -1 eV compensatie zette. Mijn advies is om je eigen hart te volgen bij deze instelling.

Voor een vlakke belichting kan je de flitser ook richten op een muur of reflector die zich direct achter je bevindt. Figuur 4 laat zien wat er gebeurt als ik de flitser op de muur links richt.

Figuur 4 Ik heb een flitser in TTL stand (-1eV) gericht op een witte muur, links van mij (rechts van het model).

Figuur 4 Ik heb een flitser in TTL stand (-1eV) gericht op een witte muur, links van mij (rechts van het model).

Het voordeel van een flitser is dat hij me meer vrijheid geeft. Ik zou uit kunnen zoomen zonder dat ik meteen een reflector in beeld heb. Ik kan met één hand de richting, het karakter, de sterkte en zelfs de kleur van het licht aanpassen.

Ik heb natuurlijk wel voor ogen wat ik wil doen met het licht, maar hoe het er daadwerkelijk uitziet, kan ik met een reportageflitser pas zien nadat ik de foto heb gemaakt.

Overwegingen

Waarom gebruikt niet iedereen deze techniek? Omdat er altijd nagedacht moet worden over het doel van de foto en deze methode niet bij ieder doel past. Denk nog even na over de volgende zaken:

  • Een kleine scherptediepte is best artistiek en soms zelfs mooier dan scherpe lijnen. Het is echter niet geschikt voor het makkelijk uitsnijden van een persoon.
  • De kleurtemperatuur van de flitser en het omgevingslicht kunnen enigszins verschillen. Dit wordt duidelijk wanneer je de flitsfoto en de reflector-foto naast elkaar legt.
  • Een hoge ISO-waarde geeft meer ruis. Meestal is dit niet problematisch, maar voor sommige toepassingen is het niet geschikt. Bij een typische Linkedin foto verwacht ik geen problemen.
  • Een lichtsterke lens (minstens F2.8) is gewenst om de ISO waarde zo laag als mogelijk te houden). Dit betekent wel dat je ook een kleine scherptediepte krijgt.
  • Niet alle camera’s presteren zo goed op hoge iso-waarden als mijn Nikon D750. De nieuwe generatie camera’s lijkt hier echter steeds beter mee om te gaan. Hierdoor kunnen fotografen steeds creatiever met natuurlijk licht omgaan.

Ach, het is en blijft een hack.

Het leven is mooi

Sinds ik ben begonnen met fotograferen heb ik zoveel leuke, lieve mensen ontmoet.

Marieke van de Groenendaal is nachtburgemeester van Den Bosch, professioneel innovator en een mooi mens. Marieke, bedankt voor je lieve complimenten!

Waarom een selfie niet altijd een goed idee is.

Fotografie is een mix van allerlei wetenschappen, gevoelens en creativiteit. Vandaag duik ik heel kort in de psychologie en de lensvertekening.

Mensen houden in de omgang altijd een bepaalde afstand aan tot de ander. Ben je getrouwd dan kom je regelmatig dichtbij, maar werk je bij hetzelfde bedrijf op een andere afdeling dan houd je afstand. Komt iemand die we nauwelijks kennen te dichtbij dan voelen we ons oncomfortabel.

Wist je dat mensen uit dichtbevolkte steden minder persoonlijke ruimte nodig hebben dan bijvoorbeeld Eskimo’s of Friezen?

groothoek-zoom-portret-den-bosch-fotograaf

Links een groothoek, rechts een zoomlens (vanaf 85mm zou beter zijn voor een portret, maar ik was in een luie bui)

Een selfie wordt vrijwel altijd met een groothoeklens genomen. Dit type lens vertekent een gezicht behoorlijk.

Onze ogen  geven aan onze hersenen door dat de vertekende persoon in onze persoonlijke ruimte komt. Dit ervaren we als opdringerig en onprettig en daarmee beoordelen we de persoon op de selfie negatiever dan iemand die vanuit een ander perspectief gefotografeerd is.

Pas dus goed op hoe je je profileert op plekken als linkedin!