Wasbeerogen

In de wereld van de fotografie wordt met grote regelmaat gezegd dat fotograferen om 12 uur ‘s middags een crime is. Ik zal dit niet ontkennen, maar als je begrijpt waar het probleem ligt, dan is het ook makkelijker om oplossingen te bedenken. Daarom wil ik ditmaal ingaan op het probleem dat het middaguur vormt voor het fotograferen van mensen (van dichtbij).

De hoogte van de zon varieert gedurende de dag. Om 12 uur ‘s middags bereikt de zon zijn hoogste punt. Op zichzelf niet problematisch, maar mensen worden er niet knapper van. Met name hun ogen hebben zwaar te lijden onder de hoge positie van de zon.

wasbeerogen-fotograferen-fel-zonlicht

(Simulatie) Diepe schaduwen in de oogkassen zorgen voor een onaantrekkelijk beeld.

De ogen liggen iets dieper in het gezicht dan bijvoorbeeld de wenkbrauwen en het voorhoofd. Doordat de zon recht van boven naar beneden schijnt, ontstaat er een schaduw in de ogen. In het Engels staat dit bekend als raccoon eyes, ofwel wasbeerogen. Klik maar eens op de link om een paar duidelijke voorbeelden te bekijken.

De zon is een puntbron en geeft hierdoor hele harde (duidelijk omlijnde) schaduwen. Vanwege de kracht die de zon op een heldere dag om 12 uur heeft, ontstaat er ook nog eens een groot contrast tussen licht en donker. Het voorhoofd is erg licht en de ogen zijn erg donker. Dit maakt de schaduw nog ongemakkelijker om naar te kijken. Bovendien heeft een camera vanwege zijn beperkte dynamische bereik moeite om tegelijk details in het lichtste en het donkerste deel van de foto vast te leggen.

De oplossing alstublieft

Eerst het volgende. Is de persoon die je fotografeert je niet dierbaar of het moment dat je fotografeert niet memorabel en beschik je niet niet over een oplossing? Sla dan de foto gewoon over. Enthousiaste fotografen vergeten wel eens dat niet iedere foto gemaakt hoeft te worden.

Toch doen? Dan moeten we zorgen dat de ogen een stuk lichter worden. Dit kan op meerdere manieren.

  • Wanneer je niet beschikt over hulpstukken. Vraag dan of iemand zijn hoofd naar boven wil richten en van het zonnetje wil genieten of richt je op mensen die dit uit vrije wil aan het doen zijn. Let wel, ogen open houden is geen goed idee. HeinKlein
  • Gebruik de flitser in/op je camera om de schaduwen lichter te maken. Dit werkt alleen wanneer je niet te ver van je onderwerp staat. De flitser in/op je camera heeft een beperkte kracht. Vooral ten opzichte van de volle zon, dus er zit een limiet aan wat hij kan belichten. Bijkomend voordeel is dat er een levendig lichtpuntje te zien zal zijn in de ogen van je onderwerp.
wasbeerogen-fotograferen-fel-zonlicht

Zonder invulflits

Met invulflits kunnen we de ogen weer zien. We kunnne echter nog steeds zien waar de schaduwlijnen lopen.

Met invulflits kunnen we de ogen weer zien. We kunnen echter ook nog steeds zien waar de harde schaduwlijnen lopen.

Hier geeft de flitser zodanig veel output dat het de voornaamste bron van licht is.

Hier geeft de flitser zodanig veel output dat het de voornaamste bron van licht is. De harde schaduwlijnen zijn niet langer zichtbaar.

  • Je zou ook een reflector kunnen gebruiken om de schaduwen lichter te maken. Deze is echter vaak niet zo krachtig als een flitser. Bovendien kan het ongemakkelijk zijn voor de geportretteerde om in de reflectie van de zon te kijken, waardoor hij/zij gaat knijpen met de ogen. Dit is dezelfde reden waarom je mensen nooit fotografeert met de zon in de rug van de fotograaf.
  • Staat de zon niet helemaal kaarsrecht boven je onderwerp, zorg dan dat je onderwerp zoveel mogelijk met zijn rug naar de zon staat. Het hele gezicht komt in de schaduw. Dit zorgt ervoor dat het gezicht een stuk gelijkmatiger belicht wordt dan wanneer het direct door de volle zon belicht wordt. Op deze manier wordt het gemakkelijker om het licht op het gezicht zelf te vormen met een reflector of flitser.
Het gezicht in schaduw. Zwaar onderbelicht, maar wel met een egaal lichtpatroon.

Het gezicht in schaduw. Zwaar onderbelicht, maar wel met een egaal lichtpatroon.

fotograferen-fel-zonlicht-tegenlicht-overbelicht

Als we dezelfde foto overbelichten (om een normaal belichte huid te krijgen) dan zien we dat het haar overbelicht raakt. We zien ook dat er geen harde schaduwen in het gezicht vallen.

fotograferen-fel-zonlicht-tegenlicht-met-flitser

Belichten we weer normaal en voegen we een flitser toe aan de voorkant, dan kunnen we met groot gemak een prettig ogend lichtpatroon op het gezicht maken. Veel makkelijker dan toen er nog harde schaduwlijnen te zien waren in het gezicht.

  • Staat de zon wel kaarsrecht boven het onderwerp, vraag dan of je model een beetje naar beneden kan kijken zodat het hele gezicht in schaduw valt.
  • Tot slot kan je overwegen om een model in actie te fotograferen. Het felle middaglicht vereist hele korte sluitertijden. Deze lenen zich uitstekend om actie te bevriezen. Tijdens de actie kan het onderwerp mogelijk zodanig bewegen dat het licht niet storend is. Actie vereist namelijk geen glimlach of blik in de camera.
  • Er zijn meer uitgebreide oplossingen met zonneschermen en/of sterke accuflitsers te bedenken, maar die zijn voor de gewone man niet haalbaar, dus die sla ik even over.

Als je model mee wil lopen dan zijn er ook om 12 uur ‘s middags plekken te vinden waar het licht mooi is. Je zou zelf ook op een dergelijke plek kunnen blijven hangen, totdat er een mogelijk portretonderwerp passeert. In mijn volgende blog zal ik iets vertellen over hoe je deze plekken kan identificeren.

Advertisements

Een donkere kleur

Onlangs werd ik gebeld voor een LinkedIn portret. Niets bijzonders, maar aan het einde van het gesprek werd er melding gemaakt van een donkere huidskleur. Mijn antwoord: “Geen probleem”.

Om zeker te weten dat ik geen dingen over het hoofd zag, zocht ik nog even op Google. Tot mijn verbazing vond ik weinig relevante informatie en was ik aangewezen op logica. Heel irritant.

Gezien het hoge percentage van de wereldbevolking dat een paar tinten donkerder is dan ik, leek het me een verstandige zaak om de fotografische verlichting in Nederland enigszins op gang te helpen. Daarom deel ik mijn bevindingen (op basis van mijn persoonlijke logica, dus niets definitiefs ;)).

De eerste vraag is natuurlijk wat de verschillen en wat de overeenkomsten tussen een lichte en een donkere huid zijn. Ik kom op één verschil en twee overeenkomsten. Lekker overzichtelijk.

  • Iedere huid heeft een structuur (rimpels, pukkels, poriën)
  • Iedere huid heeft talgproductie, waardoor hij in meer of mindere mate glimt
  • Een donkere huid absorbeert meer licht dan een lichte huid en wordt hierdoor als donker waargenomen.

“Verbazingwekkend, wat een ontdekking” hoor ik u al denken. Maar toch kunnen we met deze informatie al een beetje doorredeneren.

Hoog, midden, Laag

Wanneer we een portret maken, dan beslaan de kleuren in de foto ruwweg drie regio’s:

  1. De hooglichten; (bijna) puur wit
  2. De midtonen; deze vertellen de kijker wat de huidskleur is
  3. De schaduwen; deze kunnen (bijna) puur zwart zijn

Hieronder vind je twee willekeurige kleurenschema’s die je tegen kan komen bij een lichte en bij een donkere huid. Je ziet het hooglicht, een midtoon en de schaduw.

Kleurschema van een lichte huid

Kleurschema van een donkere huid (met een vullicht dus de schaduw is nog aan de lichte kant)

Iets dat direct opvalt is dat er bij de lichte huid een groot verschil is tussen de midtoon en de schaduw. Het verschil in lichtheid tussen het wit en roze is niet bepaald opvallend.

Bij de donkere huid is dit juist andersom. Er is minder verschil tussen de midtoon en de schaduw en het contrast met het hooglicht is juist groot. Hiermee houd je natuurlijk ook rekening bij de kledingkeuze (Een wit overhemd is onnodig moeilijk)

Een ander verschil is de hoeveelheid geel/bruin in de midtonen van de huid. De lichte huid heeft een rodere tint, waar de donkere huid meer op geel gebaseerd lijkt te zijn.

Keuze

Diepe schaduwen en duidelijke hooglichten kunnen natuurlijk een artistieke keuze zijn, maar dan moet je wel weten hoe je een dergelijke keuze maakt.

We weten allemaal dat we een schaduw minder donker kunnen maken, door er wat extra licht op te schijnen. Voor de donkere huidskleur kan dit zelfs met een goud/zilver reflector. (deze kleurt lichte huidskleuren slechts geel, hou het dan bij zilver en wit)

De donkere huidskleur heeft meer meer licht nodig om op de foto te verschijnen dan een lichte kleur. Een kwestie van instellingen.

Hierop zal ik niet focussen. Het is juist de vraag hoe je een hooglicht controleert, want dit is toch de voornaamste uitdaging van een portret van een donkere huid.

Het toeval wil dat het echte hooglicht eigenlijk een directe reflectie is van de lichtbron en dat deze afhangt van een drietal zaken.

  • de glimmendheid of glans van het onderwerp; een spiegel zal duidelijk een lamp reflecteren, maar een wollen deken veel minder. Een (vette) huid reflecteert heel aardig ;).
  • Het formaat van de bron; Een reflectie van de zon is veel scherper en helderder dan de reflectie van een bewolkte lucht. Ook wanneer we compenseren voor de intensiteit. Kijk maar eens naar schitteringen op het water (zelfs in het maanlicht).
  • De hoek waaronder het licht binnen komt; Vanuit sommige hoeken, kan je de zon niet zien in de spiegel…
Nu de praktijk

Wat betekent het controleren van hooglichten nou in de praktijk voor het fotograferen van een donkere huid?

  1. Voor minder heftige, meer gecontroleerde hooglichten gebruiken we een softbox in plaats van een kale flitser. Dit helpt meteen om de structuur van de huid te verzachten.
  2. Accentlichten (bijvoorbeeld een kick light) zetten we op een zo laag mogelijk vermogen, omdat ze snel overdreven witte hooglichten geven t.o.v. de huidskleur en schaduwen.
  3. Indien mogelijk plaatsen we het licht onder een hoek.
  4. We kiezen een telelens, zodat we met behulp van onze kijkhoek de reflectie van de lichtbron zoveel mogelijk buiten kunnen sluiten.
  5. Tot slot kan er gebruik gemaakt worden van make-up die de huid een stuk matter maakt.

Voor hele heftige hooglichten volg je uiteraard exact het omgekeerde advies.

Heb jij meer tips?

Ik ben erg benieuwd wat de ervaringen en oplossingen van andere fotografen zijn. Zet het gerust hieronder bij de reacties.

Er zijn natuurlijk legio uitdagingen over. Bijvoorbeeld wanneer we een donkere huid op een zonnige dag in een lichte omgeving willen fotograferen of wanneer we een gezamenlijk portret van een lichtgekleurde en een donkergekleurde persoon willen maken. Misschien in een volgend blog…

Hartelijk gegroet!

Karin

Cinemagraphs in photoshop

Nu facebook ondertussen experimenteert met bewegende profielfoto’s denk ik dat de cinemagraph een grotere rol zal gaan spelen in ons dagelijks leven. Vandaar deze instructie.

Het wordt een technisch stappenplan, dus het is niet geschikt voor de gezellige lezer. Voorts gebruik ik een Engelstalige versie van photoshop, maar ik hoop dat de screenshots in combinatie met boerenverstand problemen kunnen verhelpen voor gebruikers van de Nederlandstalige versie.

Ik ga er wel vanuit dat de lezer enige kennis heeft van standaardbewerkingen, lagen en het gebruik van maskers.

Also…

Wat is een cinemagraph? Ik zou zeggen een kruising tussen een foto en een video. Zoals hieronder:

Cinemagraph Hybride foto

Cinemagraph Hybride foto

Het eerste dat je te doen staat om een cinemagraph te maken is het maken van een filmpje.

Let hierbij op de volgende zaken:

  • Zorg dat de beweging makkelijk af te zonderen valt van de rest van de foto. Bovenstaande foto was bijvoorbeeld erg moeilijk, omdat mijn hoofd met het ademhalen toch een beetje heen en weer bewoog. Hierdoor kwam ik in moeilijkheden met een bewegende kaaklijn.
  • Zorg dat er meerdere bewegende elementen zijn, waarvan het ene deel stilstaat en het andere beweegt. Een grasveld met 1 bewegende koe is hetzelfde als een video van een koe in het stilstaande gras. een grasveld met 1 koe die beweegt en een ander die een foto is geworden, is een cinemagraph.
  • Gebruik een statief of zet je camera op een stevige ondergrond.

Nu het filmpje klaar is, zijn we klaar om het te openen in photoshop. Dit doe je gewoon via file>open

Untitled-1

Untitled-2

Nu je de video geopend hebt, verschijnt automatisch de timeline functie in photoshop. Deze timeline kan je ook vinden via het menu Window>Timeline

Untitled-3

Untitled-4

Met de cursor kunnen we momenten in de video selecteren en we kunnen ook afspelen. Waarschijnlijk is niet je hele video relevant voor de cinemagraph, dus we gaan eerst de ongewenste delen afknippen.

Dit doen we door

  1. de video te selecteren
  2. de timer (dat blauwe ding met een rood streepje) op het gewenste begin te zetten
  3. op het schaaricoon te klikken

Het ongewenste deel kan je met de muis selecteren en via de “del” knop verwijderen. Herhaal deze procedure voor het afknippen van ongewenste stukken aan het eind van de video. Zorg ervoor dat je video niet te lang is, anders dan wordt je .gif te groot.

Untitled-5

Van het overgebleven stuk film kan de snelheid en het geluid bewerkt worden door rechts boven in de hoek te klikken van het videoblokje. Dan verschijnt het volgende menu’tje. Het kan prettig zijn om het geluid te “muten”

Untitled-14

We kunnen in het overgebleven stuk video gaan kijken welk frame we leuk en handig vinden om vast te zetten. Wanneer je een beeld ziet dat je leuk vindt, dan zet je het vast (via pauze of door de timer er naartoe te slepen).

We gaan het beeld kopiëren in een nieuwe laag.

  • We klikken CTRL+A om alles te selecteren
  • dan klikken we CTRL+SHIFT+C om het beeld te kopiëren.
  • Met CTRL+V kunnen we vervolgens het beeld plakken.

Untitled-6

Het nieuwe beeld zal te zien zijn in het lagenpaneel, maar staat nog wel in dezelfde video group.

We willen het stilstaande beeld boven de video leggen dus we hebben een tweede video group nodig. Klik hiertoe in het icoontje rechtsboven in de header van video group 1.

Untitled-7

Daarna slepen we de laag met het stilstaande beeld naar video group 2. Zo leggen we als het ware een stilstaande foto over een video heen.

Untitled-9

Daar waar we beweging willen toestaan poetsen we het stilstaande beeld weg met behulp van een masker. Controleer het hele filmpje om te kijken of er geen gekke dingen gebeuren.

Untitled-8

We kunnen onze gewone bewerkingen uitvoeren op deze lagen, dus zwartwit / contrast / verzadiging en al dat soort dingen kunnen aangepast worden.

Op het bewegende beeld kunnen we natuurlijk niet klonen enzo, maar op het stilstaande deel kan het prima.

Untitled-10

Tot nu toe heb ik het onderstaande, prachtige resultaat weten te bereiken. Kort samengevat hebben we de volgende stappen doorlopen:

  1. We kozen een begin en eindpunt van de cinemagraph
  2. We hebben één beeld geselecteerd om stil te zetten
  3. Dit beeld hebben we over de video gelegd
  4. We hebben het beeld onzichtbaar gemaakt waar we beweging toe willen staan.
Cinemagraph-Halffabricaat-tutorial-fotograaf-denBosch

We hebben een begin, maar de overgang is nog schokkerig

Hoewel dit best een geinig geheel is, kunnen we zien dat de overgang duidelijk schokkerig is. Daarom moeten we nog één truc toepassen. Namelijk het filmpje kopiëren en achterstevoren achter het bestaande filmpje te plakken. Zo zal een vloeiende overgang ontstaan.

We moeten helaas nog een paar kunstgrepen uithalen. Allereerst moeten we het filmpje opslaan als een .mp4 bestand.

Rechtsboven in het timeline window kan je een klein lijsticoontje vinden. Als je hier op klikt komt er een menu naar voren, waarbij je voor “render video” kan kiezen. Vervolgens kan je het bestand opslaan, waarbij je in ieder geval het H.264 format kiest.

Untitled-16 Untitled-17

We sluiten het photoshop bestand waar we mee bezig waren af (wel opslaan). Hier hoeven we niet meer mee te werken.

Vervolgens inporteren we het mp4 bestand weer in photoshop. Maar ditmaal als losse frames. Dit is nodig om het filmpje achterstevoren af te kunnen spelen.

Importeer via file>import>video frames to layers

kies “from beginning to end”

en vink “make frame animations” aan

Untitled-18Untitled-19

Alle losse frames van je video verschijnen nu in je timeline en in je lagenpaneel.

Nu gaan we kopiëren, plakken en omkeren.

  1. Selecteer alle frames door eerst op frame 1 te klikken en dan op het laatste frame in de timeline terwijl je SHIFT ingedrukt houdt.
  2. Klik rechts boven in de timeline window op het lijst-icoontje. Er verschijnt een menu.
  3. Kies Copy Frames
  4. Klik nogmaals op hetzelfde icoontje. Kies nu Paste Frames
  5. Kies “Paste After Selection”
  6. Nu is het belangrijk om de frames niet te deselecteren, dus houdt ze geselecteerd en klik weer op hetzelfde icoontje.
  7. Kies nu voor de optie “Reverse Frames”

Untitled-20

Untitled-21 Untitled-22 Untitled-23 Untitled-24

Het filmpje is nu achterstevoren aan zichzelf vastgeplakt. Hierdoor zitten er geen schokkerige overgangen meer in. Hij is klaar! En ik ben lichtelijk idioot 😉

Cinemagraph-finished-tutorial-fotograaf-denBosch

Oh ja, bijna vergeten. We moeten hem nog opslaan als .gif bestand.

Om dit voor mekaar te krijgen klikken we op File>Export>Save for web of in eerdere versies van photoshop file>Save for web.

In de dialoog kies je voor het bestandstype GIF met looping options:”forever” en vervolgens klik je op save.

Untitled-15

SaveAsGif

Waarom een selfie niet altijd een goed idee is.

Fotografie is een mix van allerlei wetenschappen, gevoelens en creativiteit. Vandaag duik ik heel kort in de psychologie en de lensvertekening.

Mensen houden in de omgang altijd een bepaalde afstand aan tot de ander. Ben je getrouwd dan kom je regelmatig dichtbij, maar werk je bij hetzelfde bedrijf op een andere afdeling dan houd je afstand. Komt iemand die we nauwelijks kennen te dichtbij dan voelen we ons oncomfortabel.

Wist je dat mensen uit dichtbevolkte steden minder persoonlijke ruimte nodig hebben dan bijvoorbeeld Eskimo’s of Friezen?

groothoek-zoom-portret-den-bosch-fotograaf

Links een groothoek, rechts een zoomlens (vanaf 85mm zou beter zijn voor een portret, maar ik was in een luie bui)

Een selfie wordt vrijwel altijd met een groothoeklens genomen. Dit type lens vertekent een gezicht behoorlijk.

Onze ogen  geven aan onze hersenen door dat de vertekende persoon in onze persoonlijke ruimte komt. Dit ervaren we als opdringerig en onprettig en daarmee beoordelen we de persoon op de selfie negatiever dan iemand die vanuit een ander perspectief gefotografeerd is.

Pas dus goed op hoe je je profileert op plekken als linkedin!

Wat trek ik aan voor een fotoshoot?

Iedereen die een foto laat maken vraagt zich vroeg of laat af wat hij of zij aan zal trekken.  Met deze blog hoop ik mensen te helpen om de juiste keuze te maken.

Het advies hieronder geldt voor iedereen ( mannen en vrouwen) die zich wil kleden voor een persoonlijk portret zonder commerciële of politieke bijbedoelingen. Steffi Love heeft me geholpen bij de demonstratie.

Strijk

Kreukels kunnen afhankelijk van het type belichting een behoorlijke aanwezigheid hebben op foto’s. Het valt dus aan te raden om kreukvrije kleding aan te trekken.

Mouwen

Het kan nuttig zijn om mouwen te dragen wanneer je gaat poseren. Hier zijn twee redenen voor. Ten eerste wordt de oksel zichtbaar wanneer je een armen omhoog heft. Ik heb nog niet gehoord dat oksels in de mode zijn en tot die tijd fotografeer ik ze liever niet.

Ten tweede kan de arm visueel zo’n groot oppervlak hebben en zo licht oplichten dat hij aandacht steelt van je gezicht.

Kleur

Moeder natuur heeft ervoor gezorgd dat we erg gevoelig  zijn voor signaalkleuren. Wanneer we deze kleuren zien, dan gaat ons oog er meteen naartoe.

Een kleur als rood geeft in de natuur aan dat we te maken hebben met gevaar, agressie of opwinding. Het is niet voor niets dat stoplichten werken met kleuren als rood, geel en groen.

Een portret heeft als doel dat de aandacht naar je gezicht gaat. Het is dus belangrijk dat je kleding niet teveel aandacht trekt.

Het beste draag je effen, gedempte kleuren (niet fel, niet fluorescerent). Puur zwart en puur wit dienen ook vermeden te worden om fototechnische redenen.

kleding-voor-fotoshoot-rood

De kleur rood trekt veel aandacht. De jurk is de ster van deze show

kleding-voor-fotoshoot-blauw

Lichtblauw lijkt niet op de huidskleur, is geen signaalkleur en sluit mooi aan bij de ogen van Steffi Love. De kleding ondersteunt het onderwerp.

Patroon

Stiekem heb ik al verklapt dat effen kleuren het beste in de mens naar boven halen, maar om dit te benadrukken heb ik Steffi ook nog een paar outfits met drukke patronen aangetrokken. Het zijn leuke kleertjes, maar ze trekken erg veel aandacht.

kleding-voor-fotoshoot-felle-kleuren

Miss Scouby heeft een dubbel probleem. De kleuren van haar outfit zijn te opzichtig en het patroon is druk. Het laatste waar we naar kijken is haar gezicht.

kleding-voor-fotoshoot-drukke-patronen

Heftige patronen eisen aandacht op.

Licht of donker

Lichte kleuren komen in een foto naar voren en donkere kleuren neigen visueel naar de achtergrond.  Hier kan je je voordeel mee doen op de foto.

Vind je je heupen te breed, dan kan je een broek kiezen die iets donkerder is dan je top. Vind je je borstpartij te aanwezig, dan pas je precies de omgekeerde tactiek toe. Wil je bredere schouders, draag dan een licht overhemd.

kleding-voor-fotoshoot-zwart

Donkere kleding verdwijnt naar de achtergrond en legt zo de nadruk meer op het gezicht.

Het is niet wenselijk om hele verschillende licht/donker waarden te kiezen. Dus een witte broek met een zwarte top is niet de bedoeling. Het beste is als de licht-/donkerheid van de onder- en bovenkant (broek en top) dicht bij elkaar ligt.

kleding-voor-fotoshoot-licht-en-donker

Een lichte broek maakt de heupen breder. Als we niets proberen te corrigeren dan stemmen we de lichtheid van de kledingstukken op elkaar af.

kleding-voor-fotoshoot-gelijk

Hier zie je een goeie balans van licht-/donkerheid van de top en de broek.

Pasvorm

Het is uiterst belangrijk dat je je comfortabel voelt in je kleding. Niet iedereen voelt zich gelukkig in sluitende kleding, maar dit is wel het type kleding dat zich het mooist vertaalt naar een foto. Het advies is dan ook om de jutezak thuis te laten en iets met een mooie pasvorm te dragen, maar alleen als je je er gelukkig in voelt.

Let er wel op dat je kleding in alle posities netjes zit. Hoe ziet je decolleté er uit als je voorover buigt?

Bij het maken van boudoirfoto’s is het belangrijk om lingerie te dragen die niet in de huid graaft/snijdt. Bij het dragen van kousen kan er bijvoorbeeld beter voor jarretels gekozen worden dan voor zelfophoudende kousen.

Groepen

Alle adviezen hierboven gelden voor ieder individueel lid van een groep. Toch valt er nog wat te winnen als je gezamenlijk afstemt in welke kleurstelling er gefotografeerd moet worden.

Groepsleden hoeven natuurlijk niet strak in dezelfde kleur gekleed te gaan. Beter is om af te spreken om je aan een kleurschema te houden. Bijvoorbeeld: herfstkleuren, koele kleuren, lentekleuren. Let hierbij wel op dat er niet één persoon in wit, felrood, of felle kleuren gekleed is, want deze persoon wordt in zijn eentje het onderwerp van de groepsfoto.

In de wolken met mijn lieftallige assistente

Je hoort vaak dat een bewolkte dag een ideale dag is om te fotograferen. Men stelt dat de wolken het effect van een oneindig grote softbox nabootsen met een prachtig zacht licht. Helaas is dit niet het hele verhaal. Dat zachte licht gaat je geen mooie foto’s opleveren wanneer je niet weet wat je ermee moet doen.

Figuur 1 Mijn model staat in een open gebied op een bewolkte dag. De richting van het licht is van boven naar beneden.

Figuur 1 Mijn model staat in een open gebied op een bewolkte dag. De richting van het licht is van boven naar beneden.

Één van de problemen van een bewolkte dag is dat de richting van het licht vooral van boven naar beneden loopt. Niet de plek waar je je softbox normaalgesproken neer zou zetten. Het gevolg is dat vooral de ogen weinig licht vangen ten opzichte van de bovenkant van het voorhoofd en de neus. Een look die niet veel mensen nastreven.

Mijn op marktplaats aangeschafte model (figuur 1)  kan het helaas redelijk hebben, echt heftige wallen hebben ze haar niet gegeven, maar geloof me als ik zeg dat dit licht niet het beste uit levende modellen haalt. Dit geldt overigens ook voor haarstylist Karin die een speldje van de kinderen in het haar van het model heeft gepropt.

Het is opvallend dat de foto saai is. Model en achtergrond zijn ongeveer gelijk belicht en het is alleen de onscherpte die het model losmaakt van de achtergrond. Ook is het licht ontzettend vlak. We zien weinig eigen-schaduwen die het gezicht een derde dimensie geven (zie voor meer uitleg ook “de taal van het licht”). Samengevat:

  1. Het licht komt van boven
  2. Voorgrond en achtergrond zijn gelijk belicht
  3. Het model komt niet los van de achtergrond
  4. Het licht is vlak
Figuur 2 Het model staat onder een afdak. Vooral horizontale lichtstralen bereiken haar.

Figuur 2 Het model staat onder een afdak. Vooral horizontale lichtstralen bereiken haar.

Het is tijd om mijn voornaamste probleem op te lossen. Een minimale vereiste is een correcte richting van het licht. Ik heb de beschikking over een superhandige poort/tunnel die met zijn dak al het licht van boven blokkeert. Wanneer ik het model in deze poort plaats (figuur 2) dan laat ik daarmee alleen de meer horizontale lichtstralen toe. Dit zorgt meteen voor een elegantere belichting van rimpels en wallen.

We zien dat de nadruk minder op de allerbovenste rand van het voorhoofd ligt en bovendien zien we meer contrast. De schaduwen op het gezicht (bijvoorbeeld onder de kin) zijn iets donkerder ten opzichte van de lichte stukken. Dat lang niet al het licht in de poort komt, wordt vooral duidelijk wanneer we de zwarte achtergrond zien (het einde van de poort). Hoewel we op zich een acceptabele foto hebben, blijven er 2 problemen.

  1. Het model is nog steeds redelijk (hoewel minder) vlak belicht.
  2. Het model gaat via de haren langzaam over in de zwarte achtergrond
Figuur 3 Het model draait weg van de uitgang tot er een mooie , vormende schaduw aan haar linkerzijde ontstaat (voor de kijker rechts).

Figuur 3 Het model draait weg van de uitgang tot er een mooie , vormende schaduw aan haar linkerzijde ontstaat (voor de kijker rechts).

Om de vlakke belichting te veranderen in een vormende belichting zorgen we dat het model met haar neus niet meer naar het midden van de uitgang wijst (figuur 3). In plaats daarvan draait ze haar gezicht, totdat aan háár linkerkant een schaduw ontstaat onder het jukbeen. Door deze schaduw kunnen we meer vertellen over de vorm van haar gezicht. Een bonus is dat je model extra slank lijkt. De bladeren op de achtergrond vormen een mooie achtergrond die niet afleidt, maar we zien nog steeds dat het haar aan onze rechterkant overgaat in de achtergrond. Er staat ons dus nog één ding te doen.

  1. Het model moet (mag) loskomen van de achtergrond.

Om dit te realiseren heb ik een flitser gebruikt. Deze flitser heb ik op het haar van mijn model gericht om duidelijk de grenzen van het haar af te bakenen (figuur 4). Ik hoop dat er weer mensen geholpen zijn met deze blog. Laat gerust een reactie achter (in alle beschaafdheid).

Figuur 4 Door het gebruik van een flitser kunnen we duidelijk zien waar ons model eindigt en waar de achtergrond begint.

Figuur 4 Door het gebruik van een flitser kunnen we duidelijk zien waar ons model eindigt en waar de achtergrond begint.

Before & After

Ik ben maar gewoon een mens. Zelfs met goede belichting heb ik nog altijd een stukje “persoonlijkheid”. Vandaag wil ik laten zien hoe je die persoonlijkheid wegpoetst ;).

Ik wou het niemand anders aandoen, dus jullie zullen het met mijn wallen en rimpels…uhm persoonlijkheid… moeten stellen. Ieder doel vereist een andere aanpak. Op een gewone gezinsfoto hoeven we geen plastic gezichtjes te zien. Zie dit dus maar als een demonstratie en niet als het ultieme doel voor iedere foto.

Hieronder zien jullie mijn hoofd zoals het uit de camera kwam. Ik richtte een kleurfilter op de muur en scheen zacht licht op mijn gezicht. Hoewel ik natuurlijk zeer bijzonder knap ben, valt het wel op dat ik dankzij onze kleine man al een jaar lang geen nacht doorgeslapen heb. Bovendien ben ik ook de 18 wel gepasseerd, gelukkig…


1camera4web1schaduwenOgen4web1lichtdonker4web1SkinSmoothSharpen4web1oversmooth4web

Allereerst pak ik onderstaande zaken aan:

  1. Ik verwijder de meest storende elementen van de foto. Welke vinger steekt daar nog uit? Komt die van dezelfde hand? Ik had de lamp op de achtergrond ook wel wat beter kunnen richten. Pukkeltjes zijn nergens voor nodig en wat een boel losse haartjes overal. (Lees: ik had moeten pretoucheren).
  2. Ik maak de diepe schaduwen iets minder aanwezig. Wallen wat minder blauw en donker.
  3. Verder mogen de ogen wel wat sprankelender.

Afijn de eerste ronde levert de tweede foto op. Het is subtiel, maar wel een verbetering. Echter het grote geheime retoucheerwapen is wat mij betreft het aanpassen van de schaduwen en hooglichten. De volgende stap is dan ook om die zodanig te bewerken dat de aandacht naar de juiste delen van het gezicht gaat. Zie de derde foto.

Tot slot volgt het gladder maken van de huid en het verscherpen van het beeld. Dit kan je doen in verschillende gradaties en het wordt al snel teveel. Je wilt sowieso voorkomen dat je de huid blurt en dat er geen poriën te zien zijn. Op foto 4 en 5 zie je verschillende gradaties. Als je goed oplet dan zie je dat ik in de ene versie nog wel een lijntje op mijn voorhoofd heb, terwijl daar bij de andere weinig van over is.

Met fotobewerking kan je veel, heel veel doen. Optimaliseren van je eigen looks is één ding, maar je kan ook de totale sfeer van een foto aanpassen. Hieronder een voorbeeld uit dezelfde sessie, de bovenste foto is het origineel. Met relatief kleine aanpassingen zien we vier hele verschillende foto’s.

2camera4web Retouched Retouched2 retouched3

Mensen die me af en toe in het echt spreken wisten het al, maar nu kennen jullie allemaal mijn geheimpje. Ach het blijft gaaf om foto’s te bewerken en persoonlijkheid is ook leuk. Het is maar net in welke bui je bent.

persoonlijkheid

Muzerije cultuurbosch deel 2

De fotosessies voor de expositie “Nieuw Perspectief” zijn afgerond. Het was een project waarbij ik de kans kreeg om mezelf te ontwikkelen en om interessante mensen te ontmoeten en fotograferen. Heel gaaf!

In het kader van een nieuw perspectief heb ik illustratrice Saskia van Oversteeg (Sas Illustraties) in haar eigen illustratie gezet. Het was een hele toer, waarbij we een geschikte tekening moesten kiezen, de pose af moesten stemmen op het eindresultaat en ook nog een pen in het verhaal moesten zetten. Saskia’s illustraties zijn geïnspireerd op haar lange haren, dus ook die mochten niet ontbreken op de foto. Saskia deed het hartstikke goed en was super enthousiast. Zodoende hebben we een sprankelende foto kunnen maken waar alle elementen in terug komen. Saskia, bedankt!

Illustratie door Saskia van Oversteeg (sas illustraties)

Illustratie door Saskia van Oversteeg (sas illustraties)

Ook Amber, mijn favoriete ballerina, is nog één keertje langsgekomen. Ik had locaties gescout in Den Bosch waar we de verbinding konden leggen tussen de stad en cultuur. Als bijproduct heb ik nog een heel aardig plaatje van roeivereniging de Hertog kunnen maken.

Roeivereniging-De-Hertog-4web

Amber en ik hadden een gemeenschappelijke pechdag! De geplande zonsondergang werd een bewolkte bende. Toen we klaar waren om te gaan fotograferen in de stad, werden we opeens omver gereden door brandweerwagens. Wij opruimen, bleek dat de brandweer daar toch niet hoefde te zijn. Wij weer opbouwen. Het begon te regenen. Het was koud. Blablabla…..Gelukkig weet ze van aanpakken en was ze niet klein te krijgen. Zonder mouwen, jas of broek heeft ze geposeerd in de stad. Een dame in tutu blijkt overigens onweerstaanbaar voor de gemiddelde voorbijganger.

Anne van den Broek die de expositie organiseert, is met alle foto’s langs het theater aan de parade gegaan en de kans is groot dat ze daar onderstaande plaat zullen exposeren. Super om op een A-locatie te mogen hangen, toch?

1 Mei is de kick-off van de expositie om 20:00 uur in de Muzerije. Komt dat zien!

BalletDenBosch4Web